Het warme rood van de winterjassen steekt flink af tegen de witte sneeuwomgeving als 9 deelnemers aan deze Stekelhoektocht zich op pad begeven. Tijdens het eerste gedeelte van de tocht lopen we stevig door over het asfalt, maar eenmaal aangekomen in het Quackjeswater, is het soms toch nog wel oppassen geblazen met de glibberige platgetreden sneeuwpaden.
Er wordt heel wat afgebabbeld onderweg en ineens is het Halfwegpauze. De geur van versgebakken koekjes steeg al bijna op uit de rugzak van onze gids en tezamen met de hete chocomel laten we ons deze lekkernijen dan ook prima smaken op deze verstilde ochtend van februari.
In het tweede deel van de tocht doorkruisen we de "Stekelhoek", naamgever van de tocht. Het is nog steeds een open en ruig gebied sinds het enkele jaren geleden een flinke kaalslag heeft ondergaan. De runderen, die in het gebied zijn uitgezet om dit te begrazen, zijn vandaag nergens te bekennen. Worden ze 's winters soms ondergebracht in een warme stal?
Na een flinke klim bij de duinopgang krijgen we niet alleen zicht op zee, maar ook op de gestaag vorderende baggerwerkzaamheden aan het strand in het kader van een flinke strandophoging.
Een rood-wit lint aan het eind van ons pad weigert ons de toegang naar het strand zo lijkt het.
Gisteren kon je er nog langslopen! Mogen we vandaag nu wel of niet over het strand heen lopen? Een medewerker gebaart ons, dat we aan de duinzijde richting Rockanje mogen lopen en dit is natuurlijk ook precies onze bedoeling, maar dat kon hij niet weten....
Moeizaam ploegen we door de nog zachte rulle zandondergrond, maar van drijfzandgevaar is gelukkig absoluut geen sprake. Bij 1e Slag aangekomen verlaten we het strand, we voelen bijna een zonnetje in de rug prikken en ja hoor, even later komt een waterig zonnetje zowaar nog echt even tevoorschijn. Heerlijk om zo de tocht te kunnen beeindigen. Aangekomen bij het Badhotel is het nog even lekker nagenieten bij het welverdiende afsluitend kopje koffie met boterkoek en dan keert ieder huiswaarts met het Deelnamecertificaat in de hand en 10 wandelkilometers in de benen. |
